Nakagreen ako ngayong araw na’to..

As in lahat green..shirt..rubbershoes..earrings..etc..

Wala lang nashare ko lang..kasi naman andami ring nakagreen eh..asar..

Sa Philosophy, apat kaming nakagreen, sa Envi Sci tatlo, sa English apat din..

Tapos paguwi ko ng Ligao nung hapon, si Kuya Onin nakagreen din..and tatlo pa sa mga
kaCommunity ko ang nakagreen..

What’s with green anyway?

All I know eh ang green eh hindi kaaya-aya sa paningin ko at paborito siyang kulay ng bestfriend kong si Nicole, Mi Cara [si Kate] at ng seat mate ko sa Philo at English na si Kevin..

Well siguro eh dumadami na lang talaga at nagiging normal na ang pagiging green-minded sa mga panahong ‘to..haha.! konek..

Ash Wednesday ngayon at for 18 years of my life eh ngayon lang ako kumain ng karne sa araw na’to..

Nagikot-ikot kasi ang NANAKAJENN sa mga booths sa Xavier Hall kasi Business Week..then yun..bumili kami ng kung anu-ano na nakita namin sa mga booth..actually si Naxcz lang naman pala yung gumagastos kasi siya lang naman may pera sa araw na’to..haha.!

At yun nga sa last booth na natapatan namin eh bumili siya ng ham and cheese filled pandesal..

Yari ako..gutom na rin kasi ako nun kaya nakalimutan or kinalimutan kong Ash Wednesday nga pala..

Bakit nga ba bawal kumain ng karne sa araw na’to.?

Ang alam ko lang eh it’s one of the ways that you’ll deprive yourself of something you usually have or something you want to have for penance or for fasting..


Pagdating ko ng Ligao dumeretso ako sa church kasi akala ko may Ash Wednesday Rites..wala naman pala..badtrip..nagsayang pa’ko ng pamasahe at di ko pa nakasabay nag-dinner ang asawa ko..niawr..

Pero siguro pinagpag-fasting din ako for this day sa mga tanging bagay na nakakapagpasaya sa’kin..

Pagpasok ko sa church para magpalagay ng abo sa noo, wala nang tao..

Buti na lang at nahagilap ko pa si Kuya We [caretaker or Mayordomo sa church] at nagmano lang ako at sinabing wala pa akong chorvaloo sa noo..hayun.nagbihis siya bigla ng pang-Lay Minister tapos nilagyan na’ko ng chuvalin..

May kasunod akong mag-ama, yung batang babae eh mukhang 3 - 4 years old or something na humabol din last minute sa pagpapalagay ng abo..

Pagakatapos nila lagyan ng chuvalin sa noo..

Bicol-Ligao:

Girl: Pa..uno kadto.? Uno kadto.?
[Pa, ano yun.? Ano yun.?]
Papa: sus.! Amu kadto pinagabutang sa mga akus na matutugas kan payo..
[sus.? Yun ang nilalagay sa mga batang matitigas ang ulo]

Muntik-muntik na akong humagalpak sa kakatawa kasi parang kung may capacity lang yung bata sumagot eh baka sinabi niya na “Pa, does that mean na isa ka ring batang matigas ang ulo kasi meron ka rin niyang chuvalin na yan sa noo mo.?” Saying hindi pa marunong bumanat yung bata..haha.!

Basta ako ang alam ko lang eh nilalagay yun sa noo natin to remind us na we came from ashes and we’ll return to ashes when our body dies..it is also a reminder na punain muna natin ang sarili nating dumi sa mukha bago natin punain ang dumi sa mukha ng iba..

Labels: il cammino, RANTics RANTology